
melisa’dan notlar
Melisa Uysal'ın günlük hayatın akışında aklına takılanları, altını çizdiği satırları ve üzerine düşünmeye değer bulduğu konuları mikrofon başından anlattığı kişisel bir podcast. Bölümler bazen bir kahve eşliğinde dertleşme, bazen de yeni keşiflere açılan bir kapı niteliğinde. Samimi ve sohbet havasında ilerleyen kayıtlarda dinleyicinin de kendi notlarından izler bulması amaçlanıyor.
Bölümler

zamanın akışına güvenmiyor muyuz?
Zamanın akışı herkeste farklı işliyor bu doğru. Bir dönem bambaşka biriyken diğer dönem daha başka şeylerle uğraşabiliyoruz. Belki bizden beklenmedik şeyler yapıyoruz. Çoğu zaman akışa güvenmeyip gelecek kaygısıyla kendimizi çürütüyoruz. Bunu ben çok yapıyorum. Bir bilinç akışı halinde konuştum bakalım beğenecek misiniz.

güneşi beklerken düşündüklerim
Önemli mi bilmiyorum, güneşi beklemek mi yoksa akışa bırakmak mı gerek kendimizi?

Kimlik ve Sınır
Hudut namustur arkadaşlar, unutmayalım.

rüyalar hep aldatır bilirsin
Bu bölümde rüyalarımızın gerçekliğini sorgulayıp teoriler ürettik.

23 Nisan ve Türkiye
Kutlu olsun,olabilirse.

sizin hiç babanız öldü mü?
babam, İrfan Uysal’a.

süper kahraman anneler
Bir elinde çocuk, bir elinde puset, sırtında koca bir çantayla dengede durmaya çalışan o anne aslında sadece çocuklarını değil; toplumun, ailenin ve sistemin tüm beklentilerini tek başına sırtında taşıyor. Kadının üzerine yıkılan "her şeye yetişme" zorunluluğunu ve bu yükün altında nasıl tek başına bırakıldığını, içimizden bir dille masaya yatırıyoruz.

kusursuzluk hapishanesinden kaçış
2026’nın o her şeyi filtreleyen, her şeyi yapay zekayla pürüzsüzleştirilmiş dünyasından biraz kaçıp, "olduğu kadar" demenin o muazzam hafifliğini konuşacağız.

yalnızlığın cazibesi
“sesteki teknik aksaklık nedeninden dolayı kusura bakmayın

“hayır” diyebilmek
Zoraki evetlerin yorgunluğunu üzerinden atıp, vicdan azabı çekmeden sadece kendi sesini dinlemek isteyenler için.. 💖

yirmiler ve başımızın etini yiyenler
Daha yirmilerinin başında olan birisi olarak, boş boş duvara bakmak istiyorum ya. Açıklama bu kadar.

sahne ışıkları söndüğünde sen kimsin?
Sahne ışığı hepimizin gözlerini büyüleyebilir, kendimizi unutacak kadar. Belki de bize sadece iyi geliyor gibi hissettirebilir ama sahne ışıkları söndüğünde biz kimiz? Kendimizi kim oluğumuzu bilecek kadar tanıyor muyuz?

küçük yetişkinler
Eğer siz de 'boyundan büyük' sorumluluklarla büyüdüyseniz, bu dertleşmeye davetlisiniz.

anneden kıza kalan kader
Bugün aynaya baktığında o tanıdık bakışı görürsen kaçırma gözlerini. Sadece 'Seni görüyorum, seni seviyorum ama ben başka biriyim' de. Kendi yolunu çizmekten korkma. Annelerimiz bizim kökümüzdür, ama biz o kökten çıkan bambaşka bir çiçeğiz.

pilot bölüm
Hayatın içinden geçerken zihnime takılanlar, altını çizdiğim satırlar ve yüksek sesle düşünmeye değer bulduğum her şey bu mikrofonun ucunda. Melisa’dan Notlar; bazen bir kahve eşliğinde dertleşmek, bazen de yeni keşiflere kapı aralamak için burada. Kendi notlarımın arasında sizin de kendinizden bir şeyler bulmanız dileğiyle.



![üf! [üzeyir fil]](https://cdn.radoxo.com/images/podcasts/101800-uf-uzeyir-fil-62f2e6.webp?v=1793513143)







